Podczas uroczystej ceremonii w Algierze, z udziałem przedstawicieli rządu Algierii, katarskiego producenta Baladna oraz prezesa GEA Stefana Kleberta, podpisano historyczną umowę na budowę największej na świecie zintegrowanej farmy mleczarskiej i zakładu produkcji mleka w proszku. Inwestycja ma pokryć połowę krajowego zapotrzebowania Algierii na produkty mleczne.
Parametry gigantycznej inwestycji
Projekt algierski to przedsięwzięcie bezprecedensowe w skali światowej, łączące najnowocześniejszą farmę mleczną z zakładem przetwórczym o niewyobrażalnej dotąd skali. Zintegrowana farma będzie mogła pomieścić dziesiątki tysięcy krów mlecznych utrzymywanych w kontrolowanych warunkach, z pełną automatyzacją procesów doju, karmienia i monitoringu zdrowia. GEA, światowy lider w technologiach mleczarskich, dostarczy kompletną linię technologiczną zdolną do przetwarzania setek tysięcy litrów mleka dziennie.
Technologia zastosowana w algierskim zakładzie reprezentuje najnowszą generację rozwiązań przemysłu mleczarskiego. System odzysku ciepła, zamknięty obieg wody technologicznej i wykorzystanie energii słonecznej sprawią, że będzie to jedna z najbardziej ekologicznych fabryk mleka na świecie. Planowany start produkcji w 2026 roku oznacza, że już za rok Algieria może stać się samowystarczalna w zakresie podstawowych produktów mlecznych.
Wpływ na globalny rynek mleka
Transformacja Algierii z największego importera mleka w proszku w Afryce w kraj samowystarczalny będzie miała daleko idące konsekwencje dla globalnego handlu produktami mlecznymi. Kraj ten importował dotychczas ponad 200 tysięcy ton mleka w proszku rocznie, głównie z Unii Europejskiej, Nowej Zelandii i Argentyny. Nagłe wypadnięcie tak dużego odbiorcy spowoduje konieczność przesunięcia strumieni handlowych i poszukiwania nowych rynków zbytu.
Eksperci przewidują, że nadpodaż mleka w proszku na rynkach światowych może doprowadzić do spadku cen o 5-10% w perspektywie 2-3 lat. Eksporterzy z Unii Europejskiej będą musieli zwiększyć konkurencję o pozostałe rynki w regionie MENA (Bliski Wschód i Afryka Północna), Azji Południowo-Wschodniej i Afryki Subsaharyjskiej. To może prowadzić do wojny cenowej i presji na marże producentów.
Co to oznacza dla polskich mleczarni?
Polska branża mleczarska, która w ostatnich latach znacząco zwiększyła eksport do krajów arabskich, musi przygotować się na nową rzeczywistość rynkową. Utrata Algierii jako odbiorcy wymusi konieczność intensywnego poszukiwania alternatywnych rynków zbytu. Kraje takie jak Egipt, Maroko, Tunezja czy Arabia Saudyjska mogą stać się głównymi celami polskiego eksportu, ale konkurencja tam będzie znacznie ostrzejsza.
Paradoksalnie, algierska inwestycja może także otworzyć nowe możliwości dla polskich firm. Doświadczenie polskich spółdzielni mleczarskich w modernizacji i rozwoju sektora mlecznego jest cenione na świecie. Firmy oferujące technologie, know-how czy usługi konsultingowe mogą znaleźć w Algierii i innych krajach regionu chętnych odbiorców. Kluczowa będzie dywersyfikacja nie tylko geograficzna, ale także produktowa – zamiast koncentrować się na mleku w proszku, warto rozwijać eksport serów, jogurtów i innych produktów o wyższej wartości dodanej.
Polskie mleczarnie powinny także wykorzystać okres przejściowy do wzmocnienia swojej pozycji na rynkach, gdzie Algieria nie była głównym graczem. Kraje Europy Wschodniej, Bałkany czy republiki postsowieckie to kierunki, gdzie polska żywność cieszy się dobrą opinią, a konkurencja z krajami pozaeuropejskimi jest ograniczona. Inwestycje w marketing, budowę rozpoznawalności marek i rozwój sieci dystrybucji na tych rynkach mogą zabezpieczyć przyszłość polskiego eksportu mleczarskiego.
Zobacz także: ALARM: Cła USA na mleko z UE uderzą w polskich hodowców
